Λέμε για ηγέτες και σκεφτόμαστε πολιτικούς αρχηγούς που διψάνε για μια καρέκλα χρήμα και δύναμη . Και μετά απογοητευόμαστε διαρρηγνύουμε τα ιμάτια μας και λέμε το κλισέ «ηγέτες δεν υπάρχουν πια »
Δυστυχώς δεν έχουμε πάρει χαμπάρι ότι ζούμε στην εποχή του θεάματος παρακολουθούμε το κατασκευασμένο μας θέαμα τους κατασκευασμένους πρωταγωνιστές που δεν είναι τίποτα περισσότερο από καρτούν ,να ερμηνεύουν του προδιαγεγραμμένους ρόλους τους και μετά παραπονιόμαστε που δεν αντιδρούν σαν ηγέτες !
Πως είναι δυνατόν το καρτούν που ενσωματώνει ένας ταλαντούχος υποκριτής να αποκτήσει αληθινή υπόσταση ηγέτη ;
Ξεχνάμε οτι εμείς οι ίδιοι καθηλωμένοι στα αναπηρικά μας καροτσάκια είμαστε απλά θεατές ενός στημένου ριάλιτι σόου!
Βλέπουμε αμήχανοι να εξαφανίζονται τα όντα της οθόνης μας με το που περνάει το τέλος .Όλοι αυτοί οι μεγάλοι πρωταγωνιστές είναι ανύπαρκτοι με το που ανάψουν τα φώτα της αίθουσας η τελειώσει το έργο μην χασομεράτε με σκέψεις αρχίζει το επόμενο!
Δυστυχώς δεν έχουμε πάρει χαμπάρι ότι ζούμε στην εποχή του θεάματος παρακολουθούμε το κατασκευασμένο μας θέαμα τους κατασκευασμένους πρωταγωνιστές που δεν είναι τίποτα περισσότερο από καρτούν ,να ερμηνεύουν του προδιαγεγραμμένους ρόλους τους και μετά παραπονιόμαστε που δεν αντιδρούν σαν ηγέτες !
Πως είναι δυνατόν το καρτούν που ενσωματώνει ένας ταλαντούχος υποκριτής να αποκτήσει αληθινή υπόσταση ηγέτη ;
Ξεχνάμε οτι εμείς οι ίδιοι καθηλωμένοι στα αναπηρικά μας καροτσάκια είμαστε απλά θεατές ενός στημένου ριάλιτι σόου!
Βλέπουμε αμήχανοι να εξαφανίζονται τα όντα της οθόνης μας με το που περνάει το τέλος .Όλοι αυτοί οι μεγάλοι πρωταγωνιστές είναι ανύπαρκτοι με το που ανάψουν τα φώτα της αίθουσας η τελειώσει το έργο μην χασομεράτε με σκέψεις αρχίζει το επόμενο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου